Upamiętnienie 50. rocznicy śmierci Juliana Spitosława Kulskiego
18 sierpnia 2026 roku o godz. 11.00 w Warszawie odbędą się centralne uroczystości upamiętniające Juliana Spitosława Kulskiego – wieloletniego wiceprezydenta Warszawy w II RP. Wydarzenie w 50. rocznicę jego śmierci organizowane jest wspólnie przez Instytut Pamięci Narodowej oraz Fundację Kulskich.
Program podzielony jest na dwa dni:
18 sierpnia 2026 r., Warszawa, uroczystości główne
- 9.00 – złożenie kwiatów na grobie Juliana S. Kulskiego na Cmentarzu Stare Powązki (kwatera 164-5-1);
- 10.00 – złożenie kwiatów pod pamiątkową tablicą umieszczoną na fasadzie Pałacu Jabłonowskich (ul. Senatorska 14/16);
- 11.00 – główna uroczystość przy pomniku Prezydentów Wielkiej Warszawy (ul. Wybrzeże Gdańskie u zbiegu z ul. Grodzką).
17 sierpnia 2026 r., Centralny Przystanek Historia im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego
- 17.00 – wernisaż wystawy „Dziedzictwo odwagi. Niezwykła historia ojca i syna” (ul. Marszałkowska 107, Warszawa). To zetknięcie się z historią dwóch pokoleń Kulskich, których łączyły odwaga, odpowiedzialność, służba publiczna i głębokie przywiązanie do Ojczyzny. W programie jest spotkanie z twórcami wystawy i debata ekspercka, w której wezmą udział prof. Tomasz Głowiński (Uniwersytet Wrocławski) i dr Damian Sitkiewicz (Oddziałowe Biuro Badań Historycznych IPN). Rozmowę poprowadzi red. Rafał Dudkiewicz.
Julian Spitosław Kulski (1892–1976) urodził się w Warszawie. W latach 1914–1917 służył w Legionach Polskich, a następnie do 1921 r. w Wojsku Polskim. Za służbę Ojczyźnie został odznaczony orderem Virtutti Militari. W 1935 r. został powołany na stanowisko wiceprezydenta Warszawy. We wrześniu 1939 r. pełnił funkcję cywilnego komendanta obrony przeciwlotniczej. W obliczu kapitulacji stolicy prezydent Stefan Starzyński powierzył mu misję zarządzania Warszawą i opieki nad jej mieszkańcami w nowych, okrutnych realiach niemieckiej okupacji. Kulski do 5 sierpnia 1944 r. za zgodą Polskiego Państwa Podziemnego i rządu na uchodźstwie pełnił funkcję komisarycznego burmistrza. Po wojnie kontynuował pracę na rzecz Warszawy, a także innych polskich miast, specjalizując się w zarządzaniu budownictwem mieszkaniowym.